onnyks.pl > Czytelnia > Artykuły > Wędrówką życie jest człowieka...

Podróże od zawsze były nieodzowną częścią ludzkiego życia. Człowiek wędrował, by znaleźć nowe miejsce zamieszkania, by poprawić swoje warunki bytowe, by odnaleźć spokój i szczęście. Już starotestamentowi Izraelici podróżowali wraz z Mojżeszem, by po czterdziestu latach dotrzeć wreszcie do Ziemi Obiecanej.

Podróż – wędrówka jest źródłem rozmaitych doświadczeń i przygód, a tym samym staje się najlepszym sposobem na poznanie świata. Podróż, którą pojmujemy jako doświadczenie i przygodę można też uznać za synonim ludzkiego życia. Nasze życie jest pełne niespodzianek, przygód i doświadczeń, które spotykają nas również w każdej podróży.

Może się wydawać, że podróżujemy dla zdobycia wiedzy albo z powodu pragnienia ucieczki od codzienności. Współczesny filozof, Leszek Kołakowski uznał, że głównym powodem ludzkiego podróżowania jest ciekawość, która jest motorem naszych działań:

„Nie, nie dla wiedzy podróżujemy. Nie po to też podróżujemy, by na chwilę z codziennych trosk się wyrwać i o kłopotach zapomnieć [...] Nie, nie żądza wiedzy nas gna ani ochota ucieczki, ale ciekawość, a ciekawość jak się zdaje, jest osobnym popędem, do innych niesprowadzalnym”

My, ludzie współcześni, nie jesteśmy przywiązani do jednego miejsca zamieszkania, do konkretnego kraju. Nie boimy się porzucić wszystkiego co mamy i ruszyć w nieznane. Jesteśmy pokoleniem będącym stale w drodze, nieustanny ruch jest częścią naszej egzystencji. Podróż, wędrówka stale nam towarzyszy...

Współczesny człowiek to nowe wcielenie toposu człowieka w drodze, podróży, to nowoczesny „homo viator”. Bohater Odysei Homera to właśnie przykład literackiej realizacji tego toposu. Podróż Odyseusza do rodzinnej Itaki jest metaforą życia – aktywnego poznawania świata a zarazem obrazem dojrzewania człowieka. Wędrowcy zwykle są osamotnieni, ich droga jest trudna i kręta, ale dzięki temu pozostają zawsze wielki mi indywidualnościami, mającymi dystans do świata. jak pisał Albnert Einstein:

„Jestem prawdziwie samotnym wędrowcem i nigdy całym sercem nie przynależałem do mojego kraju, domu, przyjaciół, a nawet najbliższej rodziny. W związku z tym nigdy nie zatraciłem dystansu i potrzeby izolacji”.

Podróże mają ogromny wpływ na nasze życie. Młoda para tuż po ślubie udaje się w podróż poślubną, która jest symbolem i początkiem ich wspólnego życia. Ludzie współcześni w czasie swojej pracy zawodowej odbywają liczne podróże służbowe, które są związane z promocją bądź rozwojem firm, w których pracują.

Często słyszymy czy czytamy o podróżach edukacyjnych dawnych Polaków żyjących w XVI stuleciu. Ich celem było oczywiście zdobycie wykształcenia uniwersyteckiego. Początkowo przede wszystkim udawano się do Włoch - ojczyzny uniwersytetów oraz renesansowego humanizmu, a z czasem także ośrodków niemieckich i w mniejszym stopniu także francuskich. W zakres szeroko pojętej edukacji wchodził też sam fakt podróżowania, związany z tak charakterystyczną dla renesansu ciekawością świata, ludzi i kultur.

Etap podróży zagranicznej "za wiedzą" można znaleźć w życiorysach dużej części ówczesnej elity politycznej i intelektualnej Polski – Jan Zamoyski powiadał wprost: „Patavium me virum fecit” (Padwa zrobiła ze mnie mężczyznę). Również dzisiaj często słyszymy o młodych ludziach, którzy wyjeżdżają na zagraniczne uczelnie, zresztą nie tylko europejskie, by w ramach różnych programów stypendialnych czy wymian studenckich poszerzać swoją wiedzę w tamtejszych ośrodkach uniwersyteckich.

Podróże poślubne, służbowe czy edukacyjne mają wymiar realny, a zarazem horyzontalny, dzięki nim człowiek poznaje i zwiedza dotychczas nieznane i często odległe krańce ziemi. Ale nie mniej istotną rolę w naszym życiu odgrywają podróże mające charakter wertykalny i nierealny. Każdy z nas ma swoją podróż marzeń, w którą chciałby się udać, gdyby było to tylko możliwe.

 Często jednak jest tak, że o takiej podróży marzymy przez całe życie, ale nigdy nie dochodzi do jej sfinalizowania.

Jeszcze inny wymiar mają podróże astralne, których celem jest szeroko pojęty rozwój duchowy oraz odnajdywanie rozwiązań problemów czy odpowiedzi na nurtujące nas pytania. W astralne podróże najłatwiej udawać się w snach. Jak podkreślają autorzy książki Sny a przeznaczenie w czasie takich podróży wędrujemy poza znany nam, materialny świat, na inne plany astralne, zamieszkane przez istoty niematerialne, przede wszystkim duchy w bardzo szerokim znaczeniu (a więc duchy zmarłych osób, duchy opiekuńcze, duchy roślin i zwierząt, duchy, które nigdy nie był ludźmi - takie jak demony czy anioły itp.).

Kontaktowanie się z istotami z innych sfer poszerza znacznie nasze horyzonty, zmienia sposób patrzenia na nasze życie na ziemi i pozwala na pokonanie wielu lęków czy frustracji, a także poznanie potęgi ducha i jego niezwykłych światów. Podstawą nauczenia się podróżowania poza czasem i przestrzenią jest ćwiczenie i doświadczanie.
 

Punktem wyjścia dla naszych rozważań o podróżach i o życiu był wiersz Edwarda Stachury Wędrówką życie jest człowieka, znany nam wszystkim z piosenki zespołu Pod Budą. Edward Stachura to poeta, w którego twórczości motyw wędrówki był, obok motywu samej poezji, najistotniejszym. Trudno się temu dziwić - sam Stachura nieustannie podróżował po Polsce i po świecie.

Początkowo bycie w drodze sprawiało mu po prostu ogromną przyjemność, natomiast z czasem stworzył własną filozofię wędrowania. Przywołany wiersz jest refleksją podmiotu lirycznego nad ludzkim życiem, która zawiera się w ośmiu strofach. Podmiot podkreśla swoją dynamiczną i aktywną postawę wobec życia, aż dwukrotnie padają słowa:

To nic! To nic! To nic!
Dopóki sił,
Będę szedł! Będę biegł!
Nie dam się!

Wędrówka, będąca synonimem podróży, jest w tym utworze określeniem życia człowieka. Podmiot liryczny dwukrotnie stwierdza „wędrówką jedną życie jest człowieka”. Nazwanie ludzkiego życia „jedną wędrówką” wyraźnie wskazuje na podobieństwa między tymi pojęciami. Skoro podróż jest rozumiana jako przygoda i doświadczenie, to dlaczego w ten sposób nie zdefiniować naszego życia, które pełne jest najrozmaitszych przygód i doświadczeń?

Podróż – wędrówka zajmuje niezwykle istotne miejsce w życiu każdego człowieka. Każdy z nas podróżuje, zarówno w sensie dosłownym – horyzontalnym, kiedy się porusza po Ziemi i ją zwiedza oraz w sensie metaforycznym – wertykalnym, kiedy wędruje w głąb samego siebie, by odnaleźć sens swojego życia. Czymże byłoby nasze życie, gdyby nie towarzyszył mu stały ruch i zamęt?